jugalbandhi on fb......
Pramod bapat…
आमचा कविमित्र गेली काही वर्षे सातत्याने कबीरांच्या रचना समवृत्तात आणतो आहे. गंगेवरचा एक एक दिवा गोदेवर आणण्याच्या त्याच्या या छंदाचे..नव्हे नव्हे हट्टाचे हे चार चरणांतून कौतुक :
कबीराच्या मागावरती तू,
छंद म्हणू की हट्ट |
छंद म्हणू की हट्ट |
कबीराच्या मागावरचा तू
धरूनी धागा घट्ट ||
धरूनी धागा घट्ट ||
कबीर...
मरत मरत हे जग मरते बघ सहज न मरतो कोण
कबिर असा एकदाच मेला मरण न ये परतून
कबिर असा एकदाच मेला मरण न ये परतून
मरत मरत हे जग मेले रे विचार केला नाही
हीच हुशारी : आपुल्या हाती नसते इथले काही
हीच हुशारी : आपुल्या हाती नसते इथले काही
मरायचे तर मरून जा रे सोडून हे जंजाळ
कशाकरिता मरावयाचे हरदिन शंभर वेळ
कशाकरिता मरावयाचे हरदिन शंभर वेळ
मरणाला घाबरतो त्याचे प्रेमच असते खोटे
प्रेमघराला पोचायाचे ते तर अवघड मोठे
प्रेमघराला पोचायाचे ते तर अवघड मोठे
अनंत निर्गुण अनाहताला पुजतो तोही मरतो
म्हणे कबिर की रामावरती प्रेम करी तो तरतो
म्हणे कबिर की रामावरती प्रेम करी तो तरतो
ज्या मरणाला जग घाबरते मजलागि आनंद
कबीर म्हणे की ये मरणा ये तू तर परमानंद
कबीर म्हणे की ये मरणा ये तू तर परमानंद
पद्यानुवाद-
सुवर्णसुत ९७०२७२३६५२
सुवर्णसुत ९७०२७२३६५२
Vaibhav
गुरुजी, आपला आशीर्वाद..
bapat
गुरूजी म्हणूनी आळविशी
जरी
लावून स्वर कोवळा |
कबीरधागा अलख जागवित
आवळेल ना गळा ||
लावून स्वर कोवळा |
कबीरधागा अलख जागवित
आवळेल ना गळा ||
Vaibhav
शिष्यापाठी भूत लागता गुरू पळे का दूर?
भ्यालेला मी सभोवताली दिसतो फक्त कबीर।
भ्यालेला मी सभोवताली दिसतो फक्त कबीर।
bapat
कबीर दिसता जवळ-दूर वा
नुरते पुढती-मागे |
ज्योत अंतरी ठेव तेवती
कबीर इतुके सांगे ||
नुरते पुढती-मागे |
ज्योत अंतरी ठेव तेवती
कबीर इतुके सांगे ||
Vaibhav
तानाबाना रंग पाहुनी विनतो कबीरशेला
पाठीवरती हात असू द्या कृपाभिलाषी चेला
पाठीवरती हात असू द्या कृपाभिलाषी चेला
bapat
पाठीवरती दुजा कुणाचा
हवा कशाला हात |
शब्ददिव्यांतून पहा तेवते
त्यां शेल्याची वात ||
हवा कशाला हात |
शब्ददिव्यांतून पहा तेवते
त्यां शेल्याची वात ||
Vaibhav
तरी वाटते असावेस तू पाठीशी 'बाप' टा
वरून द्याया थापट माझ्या अधार आतुन घटां
वरून द्याया थापट माझ्या अधार आतुन घटां
bapat
'बाप टा'कुनी, गेह
फुंकूनी
कबीर गंगेकाठी |
स्वये उजळतो निजघट, घेऊनी
विवेकफुंकणि ओठी ||
कबीर गंगेकाठी |
स्वये उजळतो निजघट, घेऊनी
विवेकफुंकणि ओठी ||
Vaibhav
कबीर मोठा गोष्ट निराळी त्याची माझ्याहुनी
पाठीवरती हात असू द्या; इतका तर मी गुणी!
पाठीवरती हात असू द्या; इतका तर मी गुणी!
bapat
पाठ नको, तव
पाठ कबीरी,
दोह्यांचा मज हवा |
गोदेमधल्या प्रतिबिंबातील
भिजका दोहा नवा ||
दोह्यांचा मज हवा |
गोदेमधल्या प्रतिबिंबातील
भिजका दोहा नवा ||
Vaibhav
या मातीच्या कुशीमधुनिया रुजेल काही नवे
पण मातीला तुझ्या कृपेचे जलसिंचन तर हवे
पण मातीला तुझ्या कृपेचे जलसिंचन तर हवे
bapat
स्वयंप्रकाशी बिंब तयाची
जळात दिसती रूपे |
श्रेय जळाचे वा बिंबाचे
उत्तर अगदी सोपे ||
या दोघांचे असणे होते
सार्थ तरी अन् तेव्हा |
दुज्या तटावर उभा कुणीसा
दृश्ये टिपतो जेव्हा ||
बिंब तळपते वरी कबीराचे
तळी वाहती भाषा |
तू टिपसी हे दर्शन-वैभव
पूर्ण इथे गुण-रेषा ||
दीर्घ चरण हे कबीर, भाषा
आणि तुझ्यास्तव तीन |
श्रेय तुझे तुजपाशी आहे
घे इतुके समजून ||
जळात दिसती रूपे |
श्रेय जळाचे वा बिंबाचे
उत्तर अगदी सोपे ||
या दोघांचे असणे होते
सार्थ तरी अन् तेव्हा |
दुज्या तटावर उभा कुणीसा
दृश्ये टिपतो जेव्हा ||
बिंब तळपते वरी कबीराचे
तळी वाहती भाषा |
तू टिपसी हे दर्शन-वैभव
पूर्ण इथे गुण-रेषा ||
दीर्घ चरण हे कबीर, भाषा
आणि तुझ्यास्तव तीन |
श्रेय तुझे तुजपाशी आहे
घे इतुके समजून ||
Vaibhav
खरेच तेही! तरी टिपणारा उभा कुणाच्या मुळे?
उभा वृक्ष हा कारण याची तुम्ही शिंपली मुळे
उभा वृक्ष हा कारण याची तुम्ही शिंपली मुळे
bapat
मुळे शिंपती, जळे
कोणती
कुणास कधी आकळे |
म्हणूनी दडती मुळे, डहाळ्यां-
वरी लखडती फळे ||
कुणास कधी आकळे |
म्हणूनी दडती मुळे, डहाळ्यां-
वरी लखडती फळे ||
Vaibhav
कुणा न कळते पण झाडाला ठावुक असते सारे
कुणामुळे माथ्यावर येती घोस फुलांचे न्यारे
कुणामुळे माथ्यावर येती घोस फुलांचे न्यारे
bapat
पुष्पफळे का कधी
सांगती
कुठली माती ..पाणी? |
फुलून यावे, रसार्द व्हावे
यांतच सुफळ कहाणी ||
कुठली माती ..पाणी? |
फुलून यावे, रसार्द व्हावे
यांतच सुफळ कहाणी ||
Vaibhav
सुफळ कहाणी मागे असते त्यास कसे विसरावे
कबिर म्हणे की देव भेटला तरी गुरूस भजावे
कबिर म्हणे की देव भेटला तरी गुरूस भजावे
